Tijd voor vakantie! Toch? 

Het is maandagmiddag half 3 terwijl ik mijn terugblik op seizoen 2018/2019 op mijn laptop tik. Ongeveer 24 uur geleden kwam ik hijgend over de finishstreep van het zonovergoten Oostmalle. Nu zit ik relaxt buiten, mijn horloge geeft een hartslag van 45 aan, ik heb mijn zonnebril op en hangbroek aan. Groter kan het contrast niet zijn.  Fietsen op Menorca

Mijn seizoen kende ups, maar om eerlijk te zijn veel meer downs. Ik zou dan ook liegen als ik je zou vertellen dat het seizoen voorbij gevlogen was. Vooral in het eerste gedeelte had ik het moeilijk. Dat begon al in de voorbereiding. Ik kreeg last van een knieblessure die me 3 weken van de fiets afhield, de impact daarvan was groter dan ik had verwacht. Mijn progressie van afgelopen zomer leek als sneeuw voor de zon verdwenen en dat kon ik moeilijk begrijpen. Ik vloog naar Menorca om de verloren achterstand goed te maken en had daar dankzij mijn partner Sol Y Mar Apartamentos  een ideale uitvalbasis voor mijn trainingen. Het goede gevoel was terug en ik voelde me klaar voor het seizoen. 

Dit is niet waar ik het voor doe

Bij de eerste wedstrijden kon ik niet meer bij dat goede gevoel komen. Ik voelde me een bal in de flipperkast, had veel last van mijn ademhaling en herkende mijn eigen lichaam niet. Hoe kan het zijn dat ik zo goed getraind heb en dat totaal niet terug voel in de wedstrijden/trainingen? Ik heb dan ook overwogen om er per direct mee te stoppen. Het was niet waar ik voor getraind had. 

Het tweede deel van het seizoen beterde. Ik voelde me niet langer meer de bal in de flipperkast die op en neer werd geschoten en mijn lichaam voelde vertrouwder aan. Mijn resultaten bleven nog altijd achterwegen, maar ik kreeg wel weer een lichaam om mee te werken. Ik leerde om te focussen op het proces en heb daarmee het resultaat losgelaten. Natuurlijk is dat makkelijker gezegd dan gedaan, maar al het begin is moeilijk. 

Trainingen slaan aanVeerle Goossens Oostamalle

Dankzij mijn trainer heb ik gefocust op de lange termijn. Ze heeft van het begin af aangegeven dat het even kan duren voor mijn lichaam went aan de trainingen. Niet waar mijn mentaliteit op zat te wachten en ik begon vertrouwen te verliezen in het proces. Ik ben blij dat ik het de tijd gegeven heb, want bij de laatste wedstrijden van het seizoen begon ik eindelijk het betere gevoel te krijgen. Natuurlijk, er zijn nog altijd (heeeel) veel trainingsuren nodig om te verbeteren. Maar voor het eerst sinds lange tijd heb ik het geloof in mezelf teruggevonden. Want het weer mag dan misschien hetzelfde zijn als in het begin van het seizoen, mijn lichaam is veranderd. Veel veranderd. Mijn wil en motivatie is nog niet verstoft en zoals ik begin dit seizoen al posten: het is pas klaar, wanneer ik zeg dat het klaar is. 

Bedankt voor het volgen!

Online deel ik veel, vooral op Instagram. Ik vind het dan ook super tof om te zien dat steeds meer mensen mij beginnen te volgen en meeleven met mijn doel. Het klinkt misschien cliché om te zeggen, maar ik voel me daar ontzettend dankbaar voor. Niet alleen online trouwens, ook wekelijk op de cross geniet ik van jullie support. Dus speciaal voor al mijn online volgers/ supporters/ partners / fotografen:DANK JULLIE WEL!  

Stilzitten past niet bij me

Nu is het tijd voor een korte vakantie. Andere dingen doen, genieten van het mooie weer en het ondernemersvuurtje in mij weer een beetje aanwakkeren. Stilzitten past sowieso niet bij mij en dus ga ik mijn tijd anders indelen. Mijn eerstvolgende activiteit? De Yard Sale op 16 maart en ohja ik ben ook nog te vinden op de Bike Motion bij mijn voedingspartnet BYE!; Hal 9 stand nummer A015. 

Sluitingsprijs OostmalleRustperioden Veerle Goossens